อยากอัพเกี่ยวกับคนๆนี้มานานแล้ว แต่ไม่ได้ฤกษ์ซะที วันนี้อยู่ที่ Office ไม่มีงานทำสุดๆ แล้วพอดีวันนี้ได้คุยกับคนๆนี้ด้วยนะ ก็เลยคิดว่า

 "เอาวะ เขียนถึงมันซะหน่อยละกัน"

 

 START -->

 

 ทุกคนก็คงรู้กันดีใช่มะ ว่าน้องดาผู้น่ารัก ได้ไปท่องออสเตรเลียมา เมื่อปีที่แล้ว ก็ได้เจอกับเพื่อนมากมาย หลายชาติหลายภาษา ทำให้ได้ Connection มาหลายประเทศ ที่รวยเป็นมหาเศรษฐีก็มี ทำให้รู้สึกว่าระยะเวลา 3 เดือนที่ออสเตรเลีย เป็นช่วงที่ดวงดีที่สุด และมีความสุขที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ ไม่เสียดายเลยซักนิดที่ตัดสินใจไป แล้วก็กำลังหาทางกลับไปอีก 555

 

 ในบรรดาเพื่อนๆทั้งหลายที่นู่น คนที่เด่นๆ และเรียกได้ว่าสนิทก็คงจะไม่พ้น พี่เล็ก อายาโกะ เฮลี่ ที่ได้มาอยู่บ้านเดียวกัน ไปเที่ยวด้วยกันตลอด แล้วก็ยังมี เจฟฟรี่ ที่คอยขับรถพาเที่ยว มาสะ คานาโกะ จีน บอง จัสติน ไบรอัน กอล์ฟ จู้ ที่ไปนู่นไปนี่ด้วยกันบ่อยๆ นอกจากนี้ก็ยังมีอีกเยอะแยะมากมายโคตรๆ แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีเพื่อนคนไหนที่โดดเด่นกว่า คนๆนี้เลย เรียกว่า DG ละกันนะ

 

 ตอนแรกๆ ที่เจอกัน ก็ไม่ได้รู้สึกสนใจอะไรกะ DG คนนี้เลย แค่เวลาที่นั่งเรียนโต๊ะเดียวกัน รู้สึกว่า แม่ง มันหลับตลอดเลย พอถามว่าทำไมง่วงตลอด ก็บอกว่าไปทำงานมาเหนื่อย ไอ้เราก็ไปทำงานมาเหมือนกัน ไม่เห็นจะง่วงเท่ามันเลย ถึงจะมีบ้างก็เถอะ ท่าน DG ให้สาเหตุว่า เป็นเพราะ น้องดา เด็กอยู่นะ เลยมีพลังเหลือเฟือ เอากะมัน อายุห่างกันสุดๆ 2 ปีเองอะนะ แถมมันยังเป็นผู้ชายอีกด้วย หลังจากนั้นก็เลยกลายเป็นว่า คอยนั่งปลุกกันไป ปลุกกันมาตลอด ประมาณ 2 อาทิตย์ที่เรียนด้วยกัน แถมมุขตลกเสียดสีชาวบ้านของ DG ก็ฮาสุดๆ แนวๆเดียวกับท่านเอ็มแหละนะ สังเกตคนอื่นแล้วเอามาแซวตลอด เสียดไปเสียดมา DG เลยได้ฉายาเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งซะเลย ไม่รู้ตอนนั้นนึกไงตั้งให้ แต่ก็กลายเป็นชื่อเล่นไปเลยล่ะนะ

 

 หลังจาก DG เรียนจบไป ไอ้เราก็นึกว่า คงไม่ได้เจอกันอีกนะ แต่ไปๆมาๆ มันก็โทรมาชวนไปนู่นไปนี่เรื่อยๆ เราก็ใจง่าย มีคนเลี้ยงก็ไปหมด 555 ใครว่าของฟรีไม่มีในโลก แล้วก็ยังแวะเวียนมาที่โรงเรียนบ่อยๆด้วย สุดท้ายก็เลยซี้ย่ำปึ้กกันสุดๆ ก็นะ คนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดไม่สนิทกันก็บ้าละ ยังแอบเสียดายอยู่ที่ไม่ได้ไป Mt.Buller ใครจะไปรู้วะ ว่าจะชวนไปเล่นสกีฟรี ก็เห็นไม่มีหิมะแล้ว ไปก็เปลืองตังค์ จะไปดูหิมะปลอมทำไม ใช่มะ

 

 อ่านๆ มาถึงนี่ ก็รู้ใช่มะ ว่าคุณ DG คนนี้ จีบตรูซะและ คนอะไร ตาแหลมชะมัด แล้วจีบด้วยของฟรีแบบนี้ น้องดาก็กะกินฟรี เที่ยวฟรีไปเรื่อยๆแหละ ช่างโง่จริงๆ 555

 

 หารู้ไม่ว่า มันไม่โง่ มันได้ผลเฟ่ย จำไว้ จีบตรูต้องเอาของฟรีมาล่อ เหอๆ

 

 พอรู้ตัวว่า เอ๊ะ จะกลับไทยแล้วนะ อีกไม่นานจะไม่เจอกันอีกแล้ว น้องดาก็ใจหายแว้บบบ... วันสุดท้ายก่อนกลับก็อยู่ด้วยกันจนเที่ยงคืน เหมือนซินเดอเรลล่ามั๊ย 555 รถไฟขบวนสุดท้ายที่จะกลับไปบ้านที่ Essendon ออกเที่ยงคืน แล้วก็ต้องออกไปขึ้นเครื่องตอน 10 โมง อารมณ์ตอนนั้นแบบว่าถ้ากลับขบวนเช้าจะดีมั๊ย ถ้าพี่เล็กไม่อยู่ด้วยตอนนั้น อาจจะตัดสินใจอย่างนั้นก็ได้นะ ไม่อยากแยกสุดๆ แล้วก็ไม่เคยคิดว่าจะร้องไห้ด้วย แต่แบบว่า คนอย่างไอ้ดาเนี่ยแหละ นั่งร้องไห้อยู่บนเครื่องแทบจะตลอดทางจากออสเตรเลียถึงไทยเลย ตอนเปลี่ยนเครื่องที่สิงคโปร์ ยังต้องส่ง sms คุยกับคุณ DG อาการหนักสุดๆ

 

 อาการหนักแค่ไหน คนที่ได้คุยตอนกลับมาใหม่ๆ น่าจะรู้ดี บ้าสุดๆ เหอๆ ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่บ้างนะค้าบ 555 เพื่อนๆทุกคนก็เลยอยากจะเห็นหน้าค่าตา คุณ DG คนนี้มากถึงมากที่สุด ซึ่งบางคนก็คงได้เห็นไปแล้ว ตอน DG มาเมืองไทย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ทำตัวเหมือนมาฉลองวาเลนไทน์ แต่เปล่า มันไม่ได้มาวันวาเลนไทน์ มาวันเกิด มาหาเพื่อจะฉลองวันเกิดกับตรู ชีวิตจริงอิงนิยายสุดๆ น้ำเน่ามั๊ยล่ะ จนถึงวันนี้ก็ยัง e-mail คุยกันตลอด

 

 ล่าสุด MSN วันนี้

 ยังคงหวานอ้วกแตกอยู่เช่นเคย แถมชื่อใน MSN ยังเป็นฉายาที่ตรูตั้งให้อีก ทำให้รู้สึกคิดถึงทุกครั้งที่ได้คุยจริงๆ

 

ประโยคที่ออกมาจากปากคนที่ดูกวนตีนๆ แต่ซึ้งโคตรๆ เลยว่ะ

 

 <-- THE END

 

 

 

 สรุป : ทำไมความลับต้องเป็นภาษาไทยน่ะเหรอ คนเกาหลีมาอ่านจะได้ไม่รู้เรื่องไง 555